Edward Rudnicki

(1886-????)

wicestarosta powiatu szczuczyńskiego w latach 1932-1939


   Urodził się 30 III 1886 r. w Pułtusku, jako syn Felicjana (zm. 1909 r.) i Konstancji z Modzelewskich. W rodzinnym mieście ukończył w 1903 r. 8-klasowe gimnazjum filologicznego. Następnie odbywał praktykę w aptece w Grójcu, a od X 1905 r. w aptece Nawrockiego na Pradze. W roku 1907 ukończył na Uniwersytecie Kazańskim w 1907 r. wykłady z chemii i botaniki i otrzymał stopień pełnomocnika aptekarskiego. Kolejną praktykę w zawodzie odbył w roku 1908 r. w aptece Jezierskiego w Warszawie. Po jej ukończeniu otrzymał tam posadę chemika, na której pracował do 1915 r. Od 1915 r. kontynuuje studia (kursy farmaceutyczne i 3 semestry medycyny) na Uniwersytecie Warszawskim.
   Równocześnie od 1905 r. angażował się na polu literackim w Pułtusku i Warszawie. Od 1914 r. pracował także jako kierownik literacki i redaktor wydawnictwa. „Potęga Przemysłu Handlu i Rolnictwa w Królestwie Polskim”. Był także instruktorem nauczania i zakładania kółek i szkółek wiejskich w pow. pułtuskim z ramienia TON.
   W V 1917 r. rozpoczął kurs administracji dla kandydatów na urzędników Państwa Polskiego, po którego ukończeniu w VIII 1917 r. zgłosił się z chęcią zatrudnienia w administracji. W XII tego samego roku otrzymał wezwanie do odbycia praktyki przygotowawczej w Ostrowi Mazowieckiej gub. Łomżyńskiej. Po jej ukończeniu od V 1918 r. pracował w wydziale komunalnym miejscowego magistratu.
Po odzyskaniu niepodległości od 1 XII 1918 r. został zatrudniony jako praktykant w Urzędzie Powiatowym w Ostrowi Maz., a po roku jako referent wydziału komunalnego i sekretarz sejmiku pow. ostrowskiego. W X 1926 r. zdał egzamin praktyczny dla urzędników administracji I kategorii i został przeniesiony na stanowisko referenta w Starostwie w Ostrołęce. W II 1929 r. wyznaczony został na zastępcę starosty powiatowego w Ostrołęce, którą to funkcje piastował przez trzy lata.
   W II 1932 r. decyzja władz nadrzędnych został przeniesiony na p.o. zastępcy starosty powiatowego w Grajewie, w miejsce dotychczasowego z-cy Jana Manieckiego przeniesionego do Urzędu Wojewódzkiego. Swoją nową funkcję w Grajewie objął oficjalnie w dniu 18 III 1932 r. Podstawę przeniesienia wyjaśnia pismo ówczesnego wojewody do Ministra Spraw wewnętrznych, w którym m.in. pisał: „Edward Rudnicki, z-ca starosty w Ostrołęce, jako zbytnio zżyty ze społeczeństwem miejscowem oraz ze względu na stosunki rodzinne i polityczne, nie może być pozostawiony nadal w Ostrołęce. Jednak będąc urzędnikiem rutynowanym, należycie obznajmionym w sprawach organizacyjnych i w przepisach prawnych przy znacznem zamiłowaniu do pracy społecznej będzie on mógł pracować z pożytkiem dla służby na innym terenie. Za odpowiednie miejsce służbowe dla niego uważam Grajewo. Dotychczasowego zaś z-cę starosty w Grajewie Jana Manieckiego jako nieposiadającego dostatecznych walorów społecznych i służbowych na z-cę starosty, proponuję przenieść do Urzędu Wojewódzkiego, gdzie zamierzam zużytkować go w wydziale administracyjnym.”
   W Grajewie pracował aż do wybuchu II wojny światowej, choć dopiero w X 1936 r. został mianowany oficjalnie wicestarostą. W 1939 r. wojewoda występował do władz nadrzędnych o jego przeniesienie z Grajewa. Najpierw w II na wicestarostę do Łomży, a następnie w VII 1939 r. na wicestarostę do Wysokiego Mazowieckiego. W obu przypadkach prośbę swoją uzasadniał podobnie. W II 1939 r. stwierdzał: „p. Rudnicki jest długoletnim zastępcą starosty i ostatnio pełni funkcje wicestarosty powiatowego w Grajewie od 18 III 1932 r. Posiada on dobre kwalifikacje służbowe, wykazując należytą znajomość obowiązujących przepisów oraz duże wyrobienie i doświadczenie życiowe i administracyjne. Pewne zmniejszenie energii i zainteresowań, jakie zauważa się w jego pracy, należy przypisać prawie 7-letniemu urzędowaniu w powiecie o mniejszej skali zagadnień społecznych i administracyjnych. Przeniesienie Rudnickiego do większego powiatu, jakim jest łomżyński, uważam zatem za wskazane w interesie służby, gdzie praca jego będzie mogła być lepiej wykorzystana.” Z kolei w VII pisał: „na skutek pozostawania wicestarosty Rudnickiego w Grajewie od 7 lat wytworzyła się wokół niego atmosfera zadomowienia i zażyłości stosunków towarzyskich ze szkodą dla służby, uważam przeto jego przeniesienie za konieczne, tym bardziej, że stosunki w powiecie szczuczyńskim, jako granicznym, wymagają od urzędnika na tym stanowisku większej ruchliwości i wyższych zalet służbowych.” Niestety w obu przypadkach decyzją władz nadrzędnych pozostał na stanowisku w Grajewie. Wspominaną zażyłość i pewne „zasiedzenie” na zajmowanym stanowisku potwierdza także opinia służbowa z VII 1939 r., w której ówczesny starosta szczuczyński Sardecki stwierdzał m.in.: „nieco spoufalony z urzędnikami, w razie mojej nieobecności nie daje gwarancji zapewnienia ciągłości w urzędowaniu” oraz „Przydatność na stanowisku wice starosty szczuczyńskiego poniżej przeciętnej, ponieważ od wielu lat opanowany jest myślą uzyskania stanowiska starosty, co głównie przeszkadza mu w należytym pełnieniu obowiązków.”

   Od 2 X 1909 r. był żonaty z Janiną z Janowskich (ur. 1888 r. w Częstochowie), z którą miał trzech synów: Edwarda Arkadiusza (ur. 9 IX 1911 r.), Ryszarda Włodzimierza (ur. 23 IV 1913 r.) i Wacława Mieczysława (ur. 12 X 1915 r.).