Zdzisław Cyryl Wiszniewski

(1924-1998)

Uczestnik bitwy pod Monte Cassino, radny miejski Grajewa w kadencji 1990-1994

Urodził się 7 VI 1924 r. w Grajewie jako syn Franciszka i Heleny. W latach 1931-1938 uczęszczał do Szkoły Powszechnej w Grajewie. Z początkiem 1939 r. Zdzisław Wiszniewski rozpoczął swą drogę do Monte Cassino w Szkole Podoficerów Małoletnich w Lubawie. W okresie kampanii wrześniowej 1939 roku z Brześcia dostał się do obozu pracy, jako jeniec wojenny.
Po zawarciu porozumienia Sikorski – Stalin, został skierowany do rosyjskiego ośrodka szkoleniowego w Tatiszewo nad Wołgą. W 1941 roku 12 września sformowano V Kresową Dywizję Piechoty. W grudniu 1941 r. Zdzisław Wiszniewski trafił do II kompanii 15 Wileńskiego Batalionu Strzelców „Wilków”. Latem 1942 roku wraz z jednostką opuścił Związek Radziecki.

na podst. Gazety Grajewskiej (nr 8 z 20 maja 1990 roku) i życiorysu ze zbiorów IPZG

* * *
„Potem przez Iran cały - mówi pan Wiszniewski - Irak - w Iraku szkolenie po górach. Dalej w Syrii, Libanie, Palestynie - szkolenie wysokogórskie, w Egipcie - pustynne. Po dwa, po trzy miesiące mniej więcej się siedziało, bo to różne tereny nam dawali.
W 1943 r. przyjechałem do Włoch, przed Bożym Narodzeniem. Pierwsza tura już wcześniej przyjechała, my z V Dywizją przybyliśmy jako kwatermistrze. Na front weszliśmy 9-11 marca (8 km od Monte Cassino). Pobyliśmy gdzieś do 7 kwietnia - zdjęli z frontu, żeby nas przyzwyczaić. Nikt z nas nie wiedział, że szykuje się Monte Cassino. Miałem 20 lat, byłem w stopniu kaprala dowódcą drużyny.
W nocy 11 maja poszedł nasz stan kompanii, dokładnie pamiętam - stu jedenastu, na pierwsze natarcie. Wieczorem następnego dnia cofaliśmy się ze Wzgórza Widmo (część południowa). Wielu się pogubiło (np. por. Miszkiel znalazł się dopiero po drugim natarciu), z tej walki wróciło nas 74. Pięciu zginęło, a trzydziestu dwóch było rannych.
Przed drugim natarciem, z 16 na 17 maja, dowódca batalionu ppłk Stoczkowski zebrał oficerów na odprawę. W tym czasie uderzył pocisk z moździerza. Został zabity adiutant, a ppłk Stoczkowski - ciężko ranny. Nie było komu poprowadzić batalionu do walki. Dopiero gdzieś po 4 godzinach wrócił major Gnatowski, który wcześniej został odkomenderowany do 18 batalionu. Poprowadził nas do akcji. Walka trwała cały dzień. Ja walczyłem na północnym stoku wzgórza Widmo.
Z siedemdziesięciu czterech, którzy poszli do drugiego natarci, wróciło nas 37. Tym razem było 9 zabitych. W akcji pod Monte Cassino, druga kompania poniosła straty: 14 zabitych i 60 rannych.
To było już w Apeninach. Podchodziliśmy pod górkę. Siedziałem tak, że hełm mi wystawał. Niżej 6-7 metrów leżało pięciu moich kolegów. Musiał mnie dostrzec Niemiec. Pocisk rąbnął z moździerza, może z metr ode mnie. I ci, co byli niżej, wszyscy ranni, a ja cały. Tylko tyle, że hełm mi na oczy zarzuciło i piachu za kołnierz się nasypało. I nic.” (na podst. nagrania z wywiadu)

Po zakończeniu działań wojennych do IX 1946 r. pozostawał z macierzystą jednostka na terytorium Włoch. W okresie IX 1946 - IV 1947 w obozach wojskowych PSZ w Wielkiej Brytanii, skąd 30 IV 1947 r. powrócił do kraju.

2 V 1947 - zarejestrowany i zdemobilizowany przez RKU w Grajewie.
9 X 1947 - 30 IX 1955 - pracuje w Zakładzie Zbytu Energii Elektrycznej w Ełku jako kierownik rachuby.
1956-1958 - pracuje w PZGS "Samopomoc Chłopska" w charakterze instruktora społeczno-politycznego.
1958-1970 - kierownik stacji CPN w Grajewie.
od 1970 - pracuje w Zakładach "Pasmanta" w Grajewie jako brygadzista, jest również przewodniczącym Komisji Socjalnej.
od 1977 r. pełni funkcję ławnika przy Sądzie Rejonowym w Grajewie

+ od 1947 r. żonaty z Marią Gołubiewską, córka ur. 1948 r., syn ur. 1954 r.
+ od 1974 r. członek ZBOWiD, gdzie zasiadał m.in. w zarządzie

Zdzisław Wiszniewski otrzymał medale i odznaczenia:

Krzyż Walecznych - 3.03.1945 r.
Krzyż Pamiątkowy Monte Cassino - 22.02.1945 r.
Medal Wojska - 6.05.1945 r.
Gwiazda Italii - 24.12.1945 r.
Gwiazda Wojny - 22.02.1946 r.
Deference Medal - 5.12.1946 r.
The War Medal - 5.12.1946 r.
Polonia Restituta
RP Zwycięstwo i Wolność (nadane poza granicami kraju)
Medal 40-lecia PRL

Odznaka Zasłużony dla woj. Łomżyńskiego - 1984 r.
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski - 3.05.1990 r.

  • wiszniewski_001
  • wiszniewski_002
  • wiszniewski_003
  • wiszniewski_004
  • wiszniewski_005
  • wiszniewski_006
  • wiszniewski_008
  • wiszniewski_009
  • wiszniewski_010
  • wiszniewski_011
  • wiszniewski_012
  • wiszniewski_013
  • wiszniewski_014
  • wiszniewski_015
  • wiszniewski_016
  • wiszniewski_017
  • wiszniewski_018
  • wiszniewski_026
  • wiszniewski_034

Simple Image Gallery Extended

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież