borawski aleksander Aleksander Borawski

(1896-1981)

członek POW i żołnierz AK

   Ur. 6.02.1896 r. w Mieczach jako syn Michała i Teresy Lanko. Przed I wojną światową pomagał rodzicom w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. W POW od marca 1917 r., ps. „Śmigły”. Zajmował się zbieraniem i magazynowaniem broni oraz kolportażem ulotek. Był wykorzystywany również jako przewodnik instruktorów i zbiegłych legionistów na Suwalszczyznę. 1.06.1918 r. został aresztowany przez Niemców i osadzony w więzieniu w Łomży. Zwolniony po 4 miesiącach 6.10.1918 r.

   W listopadzie 1918 r. brał udział w rozbrajaniu Niemców. Następnie wstąpił w szeregi 33 pp, z którym wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. W czerwcu 1920 r. został ranny w rękę pod Starynkami. W 1921 r. został zwolniony do rezerwy w stopniu plutonowego.
   W okresie II RP osiadł w Grajewie, gdzie trudnił się m.in. handlem, a w latach trzydziestych prowadził kantynę spożywczą na terenie koszar 9 PSK. W 1931 r. wybrany do składu Komisji Rewizyjnej Koła Peowiaków w Grajewie, zaś w 1934 r. do Zarządu tegoż Koła. Był żonaty z Kamilą, z która posiadał co najmniej dwoje dzieci: Antoni (ur.1906 r.), Janina (ur. 1923 r.).
   W okresie okupacji niemieckiej był członkiem AK, ps. „Dolny”. W stopniu kaprala pełnił funkcję wywiadowcy. Po wojnie nadal przebywał w Grajewie. W styczniu 1945 r. został wybrany do Prezydium Miejskiej Rady Narodowej. Działał też w Miejsko-Gminnym Kole ZBOWiD w Grajewie. Zmarł 10.08.1981 r. w Grajewie.