1930.05.29 - Żydowski wiec ludowy


   Wiec odbył się w Grajewie 29 V. Przemawiał miejscowy rabin, który mówił o stosunkach panujących w Palestynie oraz wstrzymaniu emigracji Żydów do niej. Po jego przemówieniu przyjęto rezolucję następującej treści:
   „Wiec ludowy odbyty w dniu 29 maja 1930 r. w m. Grajewie w gmachu synagogi po wysłuchaniu sprawozdania i przemówienia o zarządzonem przez rząd angielski jako madatarjusza wstrzymaniu imigracji żydowskich pionierów do Palestyny stwierdza, iż odnośne zarządzenie po wydaniu przez administrację palestyńską, w wyniku dłuższych badań i rozważań 2350 certyfikatów dla pionierów i robotników, brak których obecnie dotkliwie odczuwają kraj i osiedla żydowskie, iż to zarządzenie pozostaje w zupełnej sprzeczności z ciągłem oświadczeniem mandatarjuszki, że imigracja żydowska powinna być uregulowana jedynie według zdolności ochronnej kraju i narusza przepisy mandatowe, w myśl których Anglja przy przyjęciu zarządu nad Palestyną zobowiązała się stwarzać takie warunki ekonomiczne i administracyjne, które by sprzyjały budowie żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie.
   Z bólem i goryczą wiec ludowy stwierdza w dalszym ciągu, że mandatarjusz dąży do zaspakajania arabskich wrogów żydowskiej siedziby narodowej w Palestynie, nie licząc się z słusznemi żądaniami narodu żydowskiego, ani też z dobrobytem kraju budującego się za pomocą pracy żydowskiej. Rząd angielski poddaje się aktom terrorystycznym arabskiej egzekutywy reprezentującej te warstwy społeczeństwa arabskiego, które dotychczas zaniedbywały kraj i wyzyskiwały arabską ludność chłopską.
Wiec ludowy dopatruje się w tej ustępliwości, znajdującej wyraz w sposób tak jaskrawy w ostatniem zarządzeniu cofnięcia wydanych już certyfikatów daru premjowego dla organizatorów krwawych napadów w sierpniu r.ub. i uważa za swój obowiązek dać wyraz uczuciom obawy i zaniepokojenia, że podane postępowanie spowodować może spotęgowanie chęci podburzycieli do kontynuowania ich czynów zbrodniczych i naraża na szwank bezpieczeństwo i spokój w kraju.
   Wiec ludowy oświadcza uroczyście, iż żadne niebezpieczeństwa, żadne rozporządzenia nie odstraszą narodu żydowskiego, nie osłabią w nim na chwilę wzmagających się i niezmordowanych starań i zabiegów w kierunku odbudowy kraju jego przodków i przekształcenia takowego w kwitnącą siedzibę odradzającego się narodu żydowskiego.
   Rezolucją zebrani w liczbie około 400 przyjęli jednogłośnie.”