Fabryka Taśm Gumowych Hepnera


   Pierwszym z zakładów przemysłowych powstałych w Grajewie była bez wątpienia Fabryka Taśm Gumowych Wolfa Lejby Hepnera. Powstała w 1882 roku jako grajewska fabryka taśm gumowych “Pokrojski et co.”, a dopiero w 1897 przeszła w wyłączne posiadanie Wolfa Lejby Hepnera. Zakład był zlokalizowany przy ul. Rajgrodzkiej 43 (ob. Kopernika).

Dom Parafialny


   Któż z mieszkańców Grajewa nie kojarzy sylwetki tegoż budynku stojącego tuż za kościelnym parkiem przy ulicy Kopernika. Warto przyjrzeć mu się nieco bliżej, tym bardziej, że w bieżącym roku mija właśnie 90 lat od podjęcia decyzji o jego powstaniu.
    A wszystko zaczęło się 6 VIII 1921 r., gdy członkowie Dozoru Kościelnego w osobach ks. Józefa Butanowicza – prezesa i członków: Szczepana Bielawskiego, Józefa Przekopowskiego i Aleksandra Grochowskiego z Grajewa oraz Andrzeja Krukowskiego z Bogusz, Józefa Przekopowskiego z Mieruć, Konstantego Antosiewicza z Wierzbowa zebrani w kancelarii parafialnej w Grajewie stwierdzili, że „dla podniesienia poziomu kulturalno-oświatowego wśród parafjan okazuje się niezbędnem wzniesienie nowego domu ludowego w Grajewie” i postanowili przyjąć darowiznę ówczesnego właściciela majątku Grajewo Józefa Pawłowskiego.

Cerkiew prawosławna


   Murowana pw. Św. Marii Magdaleny z dwiema kopułami wybudowana w „ogrodzie Kościuszki”. Całkowity koszt budowy wyniósł 41 tysięcy rubli, z czego połowa pochodziła od ofiarodawców. Pozostałą część przekazał skarb państwa. Autorem projektu prawdopodobnie był architekt Trusow. 22 lipca 1876 roku położono kamień węgielny pod jej budowę, a 22.X.1878 r. jej wyświęcenia dokonał arcybiskup warszawski Leoncjusz.

Cmentarz prawosławny


   W liście grajewskich ewangelików z 1885 do ówczesnych władz czytamy, że przed otwarciem kolei liczba prawosławnych w Grajewie była niewielka i mogli oni być chowani na cmentarzu ewangelickim (świadczą o tym zachowane do dziś pojedyncze nagrobki prawosławne np. generała lejtnanta Aleksandra Wiktorsta z 1888 r.). Po wybudowaniu kolei liczba ich bardzo wzrosła i należy wydzielić przy cerkwi osobny cmentarz.

Obóz jeniecki w Boguszach


   W okresie okupacji niemieckiej na terenie pow. grajewskiego istniało kilka obozów, z których największym był obóz w Boguszach. Powstał on jako obóz jeńców sowieckich na polach w pobliżu tej miejscowości po ataku Niemiec na Związek Sowiecki w czerwcu 1941 r. Pierwotnie jako oflag 56 i stalag 373 i zajmował powierzchnię 50 ha. Żołnierze Armii Czerwonej, którzy do niego trafili, przetrzymywani byli pod gołym niebem w wykopanych przez siebie dołach, a później ziemiankach. Wkrótce zgromadzono w nim kilkadziesiąt tysięcy jeńców. Wśród jeńców spotykało się także Polaków, którzy w wyniku poboru w latach 1939-1941 znaleźli się w szeregach Armii Czerwonej. Polacy na ogół po interwencji rodzin byli z obozu zwalniani, choć czasem trwało to dość długo.