Sprawa Katolicka - nr 7/1939


Grajewo - Zjazd Polskiego Związku Zachodniego

   W dniu 5 bm. odbył się w Grajewie Zjazd Obwodu Szczuczyńskiego Polskiego Związku Zachodniego, w którym wzięli udział delegaci Kół i zaproszeni goście. W programie zjazdu kierownik Okręgu Półn. z Białegostoku p. mgr. Stefan Jurga wygłosił referat pt. „Sytuacja Polaków w Niemczech oraz prace Polskiego Związku Zachodniego na pograniczu wschodnio – pruskim”. W dyskusji na pierwszy plan wysuwano konieczność prac gospodarczych jak melioracje, budowa dróg, przyznanie kredytów na rozbudowę miasta i t. p. Wysunięto również potrzebę wybudowania nowego gmachu Starostwa Powiatowego, które ze względu na bliskość granicy musi mieć odpowiednie pomieszczenie.
   Jeśli chodzi o prace PZZ w pow. Szczuczyńskim, to w ciągu ostatnich miesięcy zorganizowano 6 kół PZZ, urucho-miono Uniwersytet Niedzielny w Grajewie, przeprowadzono akcję uświadamiającą wśród emigrantów sezo-nowych. Dzięki zabiegom PZZ powiat Szczuczyński otrzymał 805.000 zł. ze Skarbu Państwa na budowę 35 budynków szkolnych w 10-cio kilometrowym pasie przygranicznym.
   Do Zarządu Obwodu Szczuczyńskiego PZZ zostali wybrani pp. insp. Wycke – prezes, ks. dziek. Gawędzki vice prezes, oraz jako członkowie; burmistrz Kozon, prof. Len, prof. Lisiecki, instruktor Lapander, kier. Ostaszewski z Rajgrodu. Do komisji Rewizyjnej zostali wybrani pp. nacz. Abramowicz, Nosowicz, Żelechowski.
   W rezultacie obrad uchwalono następujące rezolucje.
   „Zebrani na Zjeździe Obwodowym Polskiego Związku Zachodniego w Grajewie w dniu 5 II 1939 r. stwierdzają, że na czoło potrzeb przygranicznego powiatu Szczuczyńskiego wysuwają się prace gospodarcze. Wyraźny i zdecydowany plan inwestycyjny Państwa oraz inicjatywa społeczno-gospodarcza czynników miejscowych winny w jak najkrótszym czasie podnieść tereny przygraniczne na wyższy poziom.
   Zebrani, jako przedstawiciele społeczeństwa na pograniczu wschodnio-pruskim przesyłają serdeczne pozdrowienia dla braci Polaków-Mazurów w Prusach Wschodnich i stwierdzają, że naród polski o półtoramilionowej rzeszy ludu polskiego w Niemczech zawsze pamięta.
   Zebrani stanowczo protestują przeciwko bezprawnemu usuwaniu przez władze niemieckie działaczy, księży i przywódców ludności polskiej w Niemczech, których za jawne i otwarte przyznawanie się do polskości usuwa się z terenów zamieszkałych przez ludność polską, to jest ze Śląska Opolskiego, Warmii i Mazur. Zebrani przypominają władzom niemieckim, że wysiedlenie działaczy polskich jest bezprawne i sprzeczne z deklaracją mniejszościową zawarte między Rządem Polskim, a Rządem Niemieckim w dniu 5 listopada 1937 roku, która zagwarantowała ludności polskiej w Niemczech swobodny rozwój narodowy, religijny i kulturalny.
   Zebrani domagają się na zasadzie wzajemności stosowania takich samych metod w stosunku do przywódców niemieckich w Polsce, jakie władze niemieckie stosują do ludności polskiej w Niemczech." (Rezolucja ta została przyjęta hucznymi oklaskami).